Bir Bilgi » Atasözleri » E harfi ile başlayan atasözleri

E harfi ile başlayan atasözleri

Ecel geldi cihana, baş ağrısı bahane.

Ecele çare bulunmaz.

Eceli gelen fare kedi taşağı kaşır.

Eceli gelen (yaklaşan) köpek cami (mescit) duvarına (avlusuna) siyer (işer).

Edebi edepsizden öğren.

Eden bulur, inleyen ölür.

Efendim nerede, ben nerede?.

Eğilen baş kesilmez.

Eğreti ata binen tez iner.

Eğreti kuyruk tez kopar.

Eğri düzü beğenmez, bu da bizi beğenmez.

Eğri oturup doğru konuşalım.

Eğriye eğri doğruya doğru.

Ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını.

Eken biçer, konan göçer.

Ekmeden biçilmez.

Ekmeği ekmekçiye ver, bir ekmek de üste ver.

Ekmeğin büyüğü, hamurun çoğundan olur.

Ekmeğini ekmekçiye ver, yarısını yerse helal olsun.

Ekmek aslanın ağzında.

Ekmek istemez su istemez.

Ekmekle oynayanın ekmeğiyle oynanır.

Ekmekten kaşık olur ama her yoğurdun hakkına değil.

Ekşi yemedim ki karnım ağrısın.

Ekşi yüzlünün balı acı olur.

El ağzına bakan, karısını tez boşar.

El beğenmezse yer beğensin.

El el ile, değirmen yel ile.

El el üstünde olur, ev ev üstünde olmaz.

El elden kalmaz, dil dilden kalmaz.

El elden üstündür (ta arşa kadar).

El eli yıkar, iki el yüzü.

El elin aynasıdır.

El elin eşeğini türkü çağırarak arar.

El elin eşeğini yırlaya yırlaya, kendi eşeğini terleye terleye arar.

El elin nesine, gülerek gider yasına.

El eliyle yılan tut, onu da yalan tut.

El eliyle yılan tutan, yarısını yalan tutar.

El eliyle yılan tutulur.

El ermez, güç yetmez.

El için ağlayan gözden olur.

El için kuyu kazan, evvela kendisi düşer.

El için yanma nâra, yak çubuğunu bak keyfine.

El ile gelen düğün bayram.

El kazanı ile aş kaynamaz.

El mi yaman bey mi yaman? el yaman!.

El öpmekle ağız aşınmaz.

El sikiyle gerdeğe girilmez.

El terazi, göz mizan.

El üstünde gömlek eskimez.

El vergisi, gönül sevgisi.

El yarası onulur, dil yarası onulmaz.

El yumruğu yemeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır.

El yumruğunu yemeyen, kendi yumruğunu bozdoğan armudu sanır.

Elçiye zeval olmaz.

Elde bulunan beyde bulunmaz.

Eldeki yara, yarasıza duvar deliği.

Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde bulunmaz.

Elden vefa, zehirden şifa.

Ele verir talkını (telkini), kendi yutar salkımı.

Eli boşa “ağa uyur” derler eli doluya “ağa buyur” derler.

Elifin hecesi var, gündüzün gecesi var.

Elin ağzı torba değil ki büzesin.

Elinle ver, ayağınla ara.

Elma da alma da demesini biliriz.

Elmanın dibi göl, armudun dibi yol.

Elmayı çayıra, armudu bayıra.

Elmayı say da ye, armudu soy da ye.

Elmayı soy da ye, armudu say da ye.

Elti eltiden kaçar, görümceler bayrak açar.

Elti eltiye eş olmaz, arpa unundan aş olmaz.

Emanet ata binen tez iner.

Emanet eşeğin yuları gevşek olur.

Emanet hayvanın (eşeğin) kuskunu (paldımı) yokuşta kopar.

Emanete hıyanet olmaz.

Emek olmadan yemek olmaz.

Emmim dayım kesem, elimi soksam yesem.

Er ekmeği er kursağında kalmaz.

Er ekmeği, meydan ekmeği.

Er giden, işine geç giden, boşuna.

Er kocar, gönül kocamaz.

Er lokması er kursağında kalmaz.

Er olan ekmeğini taştan çıkarır.

Er oyunu üçe kadar.

Erdiğine erer, ermediğine taş atar.

Erenlerin sağı solu olmaz.

Ergen gözüyle kız alma, gece gözüyle bez alma.

Erim er olsun da yerim çalı dibi olsun.

Erine göre bağla başını, tencerene göre kaynat (pişir) aşını.

Erinenin oğlu kızı olmamış.

Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçer.

Erkek arslan arslan da dişi arslan arslan değil mi?.

Erkek getirmeyi, kadın yetirmeyi bilmeli.

Erkek koyun kasap dükkânına yakışır.

Erkek sel, kadın (avrat) göl.

Erkekliğin onda dokuzu kaçmaktır.

Erkeklik öldü mü?.

Erkeklik sende kalsın!.

Erken kalkan (çıkan) yol alır, er evlenen döl alır.

Erken kalktım işime, şeker kattım aşıma.

Eşeğe altın semer vursalar yine eşektir.

Eşeğe cilve yap demişler, çifte atmış.

Eşeği dama çıkaran yine kendi indirir.

Eşeği düğüne çağırmışlar, “ya odun eksik ya su demiş”.

Eşeği düğüne çağırmışlar, “ya su lazımdır ya odun” demiş.

Eşeği süren (tırmalayan) osuruğuna katlanır.

Eşeği yoldan çıkaran sıpanın oynaması.

Eşeğin kuyruğunu kalabalıkta kesme kimi uzun der, kimi kısa.

Eşeğin ölümü köpeğe ziyafettir (düğündür).

Eşeğin sahibinin dediği yere bağla da varsın kurt yesin.

Eşek at olmaz, ciğer et olmaz.

Eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez.

Eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz.

Eşek eşeği ödünç kaşır.

Eşek (eşkin) eve gelmiş, yorga yolda kalmış.

Eşek hoşaftan ne anlar (suyunu içer, tanesini bırakır).

Eşek kocamakla tavla başı olmaz.

Eşek kulağı kesilmekle küheylan olmaz.

Eşek kuyruğu gibi ne uzar ne kısalır.

Esirgenen (sakınan) göze çöp batar.

Eski çamlar bardak oldu.

Eski dost düşman olmaz olsa da dürüst olmaz.

Eski dost düşman olmaz, yenisinden vefa gelmez.

Eski düşman dost olmaz.

Eskisi olmayanın yenisi (acarı) olmaz.

Eşkıyanın (ihtiyarın, fukaranın) düşkünü, beyaz (hasa) giyer kış günü.

Eskiye rağbet (itibar) olsaydı bitpazarına nur yağardı.

Esmere al bağla, karşısına geç ağla.

Esrik devenin çulu eğri gerek.

Et kanlı gerek, yiğit canlı.

Et kokarsa tuzlanır, ya tuz kokarsa ne yapılır?.

Et ne kadar arık olsa üstüne ekmek yaraşır.

Et tırnaktan ayrılmaz.

Etek öpmekle dudak aşınmaz.

Eti senin, kemiği benim.

Etle tırnak arasına girilmez.

Etme bulma dünyası.

Etme bulursun, inleme ölürsün.

Etme bulursun, inleye inleye ölürsün.

Ev alanla evlenene allah yardım eder.

Ev alma, komşu al.

Ev sahibi mülk sahibi, hani nerede bunun ilk sahibi.

Ev sahibinin bir evi, kiracının bin evi var.

Evdeki pazar (hesap) çarşıya uymaz.

Evi ev eden avrat.

Evimiz bezden, ne umarsın bizden.

Evladı ben doğurdum ama gönlünü ben doğurmadım.

Evladın var mı, derdin var.

Evlenenle ev alana allah yardım eder.

Evli evine, köylü köyüne.

Evlinin bir evi var, kiracının bin evi var.

Evvel hesap, sonra kasap.

Evvel yediğim hurmalar, bugün kıçımı tırmalar.

Evvela can, sonra canan.

Eyere de gelir semere de.

Makale bilgileri.

Yazar: BB Yazar

Okunma sayısı: 2

Yayın tarihi: 17 Aralık 2017 12:12:23

Güncelleme tarihi: 10 Kasım 2019 06:11:37

Kategoriler: Atasözleri